Σήμερα συμπληρώθηκαν 11 χρόνια από τότε που ο Αντώνης έφυγε. Προσωπικά δεν τον ήξερα-δεν τον γνώρισα. Άλλωστε το '97 ήμουν μόλις 8 χρονών. Ήξερα όμως το εκκλησάκι στον Άγιο Νικόλα που έχτισαν στη μνήμη του και που υπήρχε από τότε που πρωτοπάτησα το πόδι μου εκεί-φέτος παρατήρησα ότι ξεθώριασε η φωτογραφία του... Λένε ότι ήταν ένας άνθρωπος καταπληκτικός, λένε ότι ήταν η ψυχή της παρέας, λένε ότι έφυγε πολύ νέος. Είμαι άτυχος που δε γνώρισα αυτόν και την παρέα του. Γνώρισα όμως τον απόηχο της ύπαρξής του μέσα στις κατασκηνώσεις, στα videάκια του comfuzio, στους Αντώνη.Μας.Άφησες.Νωρίς, στον imagine, στους γνωστούς του που μιλάν γι΄ αυτόν. Εκτίμησα ανθρώπους που τον εκτιμούσαν. Νιώθω πως ό,τι παραπάνω πω θα είναι αβάσιμο και άχρηστο.Αφιερώνω αυτό το τραγούδι στην παρέα του και σε κάθε παρέα έχασε ένα μέλος της.
