Οι αγαπητοί SigurRos, που προφέρεται Σιουρ Ρος. Οι τύποι είναι Ισλανδοί και έχουν ψηφιστεί στην χώρα τους ως το καλύτερο μουσικό σχήμα του περασμένου αιώνα
(αν και δεν καταφέρνω να το επιβεβαιώσω αυτή τη στιγμή). Το όνομά τους το πήρανε απ' την αδερφή ενός απ' το group η οποία είχε γενέθλια τη μέρα που σχηματίστηκαν και κατά μία μετάφραση σημαίνει "Το τριαντάφυλλο της νίκης (aka
victory rose)".
Μου έκανε πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση η κριτική για το "svefn-g-englar" (single του Ágætis Byrjun), "
... so quiet, so shakily fragile, it feels criminal to breathe at the same time as jón þór birgisson sings." (ο οποίος τραγουδιστής τους είναι τυφλός απ' το ένα μάτι, από τότε που γεννήθηκε).
Το άλμπουμ που προσωπικά ξεχωρίζω είναι το "()", δίσκος που κυκλοφόρησε το 2002. Είναι απλά υπέροχος. Τα φωνητικά απλά δεν υπάρχουν. Δηλαδή υπάρχουν και είναι μαγευτικά, αλλά δε σημαίνουν τίποτα... Η καλύτερα, τώρα που το ξανασκέφτομαι, σημαίνουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
Σ' ευχαριστώ πολύ Ναταλία μου (my favorite manitenja), που μου χάρισες το (), το οποίο ήταν βάση για αυτή τη γνωριμία και την μοναδική αυτή σχέση με τους Sigur Ros.
Μαγευτική. Ταξιδιάρικη όσο τίποτα, η ταινία "Heima"[=at home] των Sigur Ros, δίνει πολύ όμορφα και μεστά τα συναισθήματα που ένιωθαν όταν, αφού έγιναν γνωστοί διεθνώς και έκαναν συναυλίες σ' όλο τον κόσμο, επέστρεψαν στην πατρίδα τους στην Ισλανδία και έκαναν ένα tour. Από πόλεις φαντάσματα, μέχρι τη μέση του πουθενά σε μια πλαγιά, όπου πήγαν, έστησαν τα όργανα και παίξανε χωρίς ούτε ρεύμα.
