Μέρες Αργίας

Μέρες αργίας, σαν τις καλύτερες μέρες μας.
τον ολοκληρωτισμό της άδειας σκέψης,
την ελευθερία της άδειας τσέπης.

Μέρες αργίας, αυτές που ξυπνάνε μνήμες...
"Α, έχω κι ένα blog, πώς το λεν να δεις...
ΚΣύλινες Μελωδίες"

Διάφανα Κρίνα - Μέρες Αργίας

Διαφανα Κρινα ΤΕΛΟΣ

Game Over για τα αγαπητά κρινάκια που θα 'ναι πιο χλωμά από ποτέ.
Για μένα Τα Κρίνα τελείωσαν, ότι κι αν γίνει από 'δω και πέρα. Όχι ότι θα πάψω να τους αγαπάω ή ακόμα και να τους ακολουθώ σε ότι κάνουν από 'δω και πέρα, αλλά το κεφάλαιο έχει κλείσει...κλείνει τώρα. Αύριο ότι γίνει είναι άλλο.

Dead Crinum

Το τραγούδι και όλη η χθεσινοβραδινή συναυλία αφιερωμένη σ' αυτούς δεν τους έμεινε ζωή...
Διάφανα Κρίνα - Τελευταίος Σταθμός

Ατιτλο και αφωτογράφητο

Κσές κάτι,
όταν ακούω μουσική, τις περισσότερες φορές τουλάχιστον, σχηματίζονται εικόνες. Εικόνες που έχω ζήσει ή εικόνες που θα 'θελα να ζήσω ή εικόνες που σκέφτομαι πώς θα νιώθω αμα τις ζήσω. Θα σταθώ στις πρώτες και θα καταλήξω μακριά απ' αυτές.
Θυμάμαι φάσεις της ζωής μου με μουσική. Θυμάμαι να περπατάω μέσα σε απίστευτη βροχή πηγαίνοντας φροντιστήριο, ακούγοντας Nightwish. Θυμάμαι να ακούω με το cd-player system of a down στο σχολείο. Bob Marley στην κατασκήνωση. Locomondo όταν χόρευα με κλειστά μάτια στη Λετονία. Otis Redding ένα Σάββατο εν μέσω πανελληνίων. Goran Bregovic στα 7 μου μπροστά στο καινούριο(τότε) στερεοφωνικό του μπαμπά που έπαιζε cd! Αγγελάκα όταν γυρνούσα με φίλους απ' το Βόλο....και πάει λέγοντας.
Υπάρχουν όμως μερικά τραγούδια, που δεν "παρουσιάζουν" μία σκέψη, αλλά ένα άτομο. Έτσι και το επόμενο. Το Φωτιά στο Λιμάνι, δε θυμίζει εσένα.... είσαι εσύ!

Dreams come (some times) true

Ένα όνειρο 4ετίας+ γίνεται από απόψε το απόγευμα πραγματικότητα. Ο λόγος για μια ραδιοφωνική εκπομπή που, από τότε που ξεκίνησα να ακούω ράδιο, ήθελα να 'χω. Λίγο διαφορετική βέβαια: Αντί για στούντιο έχω το γραφείο μου, αντί για τα μεγάλα ακριβά πικάπ, έχω τους seagate με τα mp3.

Από σημερα, λοιπόν, και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη, 19.00-21.00 στο http://meoworks.com/paranoise/.
Δε θα είναι βέβαια η εκπομπή: "ΚΣύλινες Μελωδίες," παρ' όλα αυτά τα γούστα και οι προτιμήσεις δεν κρύβοντα, που σημαίναι ότι αν σας αρέσει η μουσική που μπαίνει εδώ πιθανόν να σας αρέσει και μουσική που θα ακούτε στον Paranoise.
Όσοι πιστοί...

Όταν χαράζει

Πόση σημασία έχει το αν είσαι μόνος...
Τι αλλάζει? Μαλακίες. Ίσως όλα να κρύβονται σε μια στιγμή της μέρας. Ξες, που η ζωή σου παίρνει επιτέλους ζωή. Σαν το ρολόι που σταμάτησε στις 7. Ναι.. Εκείνες τις στιγμές που όλα σταματάνε. Όταν την παρατηρείς για 1 δευτερόλεπτο. Όταν δαγκώνεις την πρώτη και την τελευταία μπουκιά. Όταν την φιλάς για πρώτη και τελευταία φορά. Όταν αναπνέεις με τα μάτια. Όταν μυρίζεις με τα χέρια. Όταν κερδίζεις. Όταν βρέχει. Όταν χαράζει...

p.s. Η φώτο, της καταπληκτικής Μαλίνας

Λυτρωτικά Τραγούδια

Έχουν ακουστεί πολλές απόψεις για την ελευθερία και για την επανάσταση. Άλλοι θέλουν να την επιβάλλουν, άλλοι θέλουν να τη διαδώσουν, για άλλους αρκεί να πολεμούν μέσα τους και έτσι να αλλάζουν τον κόσμο. Προσωπικά είμαι με τους τελευταίους.
Και κρατώ τη φράση του great Bob:
"Have no fear for atomic energy, cause none of them can stop the time"
Σήμερα συμπληρώνονται 27 χρόνια απ' το θάνατο του Bob Marley. Ένα απ' τα αγαπημένα μου τραγούδια του και σίγουρα απ' τα πιο ξεχωριστά του, σε ηχογράφηση απ' την τελευταία συναυλία που έδωσε, 23 Σεπτέμβρη 1980.
Bob Marley - Redemption Song, Live 23.09.1980 at Stanley Theater

ps Χρόνια Πολλά Μαμά

Sonic Youth

Έλα ρε, έχω καιρό να γράψω... Δίκιο έχεις... Ναι, χάθηκα
Εσύ, τι νέα?

Baby, Baby, Baby, Baby...oh Baby
I love you... I really do.

Come back to me again...
And play your sad guitar.

Αυτή η γαμάτη τραγουδάρα των Carpenters..

By The Rivers of Babylon...

Εκτέλεση παλιότερη και σαφώς καλύτερη απ' των Boney M...

Heima

Πώς γίνεται να υπάρχει τόση πολλή ομορφιά, και να μην τη βλέπουμε? Πώς γίνεται να αγαπάμε όταν είμαστε κλειστοί?...Όταν είδα το dvd αυτό ένιωσα ότι καταλάβαινα τι είναι η τέχνη. Τι είναι η ομορφιά... Αλήθεια μπόρεσε ποτέ ο άνθρωπος να ορίσει το ένα χωρίς το άλλο? Μαγευτική. Ταξιδιάρικη όσο τίποτα, η ταινία "Heima"[=at home] των Sigur Ros, δίνει πολύ όμορφα και μεστά τα συναισθήματα που ένιωθαν όταν, αφού έγιναν γνωστοί διεθνώς και έκαναν συναυλίες σ' όλο τον κόσμο, επέστρεψαν στην πατρίδα τους στην Ισλανδία και έκαναν ένα tour. Από πόλεις φαντάσματα, μέχρι τη μέση του πουθενά σε μια πλαγιά, όπου πήγαν, έστησαν τα όργανα και παίξανε χωρίς ούτε ρεύμα.
Κυκλοφόρησε τον Οκτώβρη που μας πέρασε. Παρακάτω το trailer...

ζωή ΣΑΝ τη δικιά μου

"Τις ζωές πολλές φορές,

δεν τις γιορτάζουμε-

τις κανονικές γιορτές των ανθρώπων

Οι ζωές, κρύβονται

μεσ' σε φυλακές, κάτω απ' την άμμο

βαθιά μες σε βυθούς,

και σπάνια γιορτάζουν-

Οι αληθινές ζωές...

Αυτές που οι άλλες ζωές ξεχνάνε ότι υπάρχουν,

οι αληθινές ζωές."

Κατεβαίνω τις σκάλες. Μου τη δίνει... Αρχίζω να τρέχω. Βγαίνω στον κεντρικό, σπριντάρω πάνω στη διακεκομμένη γραμμή δίπλα σε μερικά αμάξια- πάμε μαζί και αντίθετα σε μερικά άλλα...

"Υγιαίνετε"

Λαχάνιασα, μειώνω ταχύτητα. Έφτασα μακριά. Βγαίνω στην άκρη του δρόμου, πηγαίνω πίσω. Περπατώντας...

Ζωή Δικιά Μου

Photo from meneksedia

The Beauty of the Beast

Η Ομορφιά είναι ένας θάνατος που βαδίζει υπεροπτικά ανάμεσα στα άνθη...

Where the wild roses grow-Nick Cave & Kylie Minogue

photo from Maria R.

Βάλε, να γδύνω...

Θάνος Ανεστόπουλος, 14.2, ΚΣυλουργείο Μύλου

Αντώνης Παραράς

Σήμερα συμπληρώθηκαν 11 χρόνια από τότε που ο Αντώνης έφυγε. Προσωπικά δεν τον ήξερα-δεν τον γνώρισα. Άλλωστε το '97 ήμουν μόλις 8 χρονών. Ήξερα όμως το εκκλησάκι στον Άγιο Νικόλα που έχτισαν στη μνήμη του και που υπήρχε από τότε που πρωτοπάτησα το πόδι μου εκεί-φέτος παρατήρησα ότι ξεθώριασε η φωτογραφία του... Λένε ότι ήταν ένας άνθρωπος καταπληκτικός, λένε ότι ήταν η ψυχή της παρέας, λένε ότι έφυγε πολύ νέος. Είμαι άτυχος που δε γνώρισα αυτόν και την παρέα του. Γνώρισα όμως τον απόηχο της ύπαρξής του μέσα στις κατασκηνώσεις, στα videάκια του comfuzio, στους Αντώνη.Μας.Άφησες.Νωρίς, στον imagine, στους γνωστούς του που μιλάν γι΄ αυτόν. Εκτίμησα ανθρώπους που τον εκτιμούσαν. Νιώθω πως ό,τι παραπάνω πω θα είναι αβάσιμο και άχρηστο.
Αφιερώνω αυτό το τραγούδι στην παρέα του και σε κάθε παρέα έχασε ένα μέλος της.

Καθετί που ανασαίνει

Όταν η ζωή βρήκε soundtrack...
Όταν το soundtrack πήρε ζωή...

Καθετί που ανασαίνει ζητάει να δοθεί
ματώνει τα νύχια του, παλεύει με κτήνη
είναι σπόρος που πέφτει σε άγονη γη
κι όμως βγάζει φύλλα, ανθίζει, διψάει να ομορφύνει

Κι ας φυσάνε οι ανέμοι κι ας κυλάει η βροχή
κι ας ρωτούνε τα ποτάμια, κι ας πεθαίνουμε ξένοι
κάθε τί που ανασαίνει τρυφερά νοσταλγεί
μες στους πάγους της γης
ένα γέλιο ζεστό σαν φωτιά αναμμένη

Ορμόμενος απ' το post της Ναταλίας

Requiem for a Man...

Ο επικήδειος ύμνος ενός παλιόγερου που δεν πέθανε από ναρκωτικά αλλά απ' τα γηρατειά...

and you could have it all
my empire of dirt

I will let you down
I will make you hurt

if I could start again
a million miles away
I would keep myself
I would find a way

Ρε Johnny, ήσουν τεράστιος ρε φίλε...

Μωρά στη Φωτιά

Σaββaτο βρaδυ πήγa με τον κολλητό κaι κaνaδυό γνwστούς στη συνaυλίa τwν "Μwρa στη Φwτιa", στο Μύλο. aυτό το συγκρότημa κaι η μουσική τους μου βγaΖουν κaτι σε χaμένη εφηβείa... Κaτι σε ροκ που ότaν είμaστaν 15 τa σπaγaμε σε μπaλaκι, bongo κaι κaθε είδους έξaλλο, aνwμaλο, "επικίνδυνο", ΕΦΗΒΙΚΟ χορό... Κaλa, aκόμa 18aρης μπέμπης είμaι. Δε με πήρaν κaι τa χρόνιa -σε aντίθεση με τον Στέλιο που φaίνετaι κaπwς γερaσμένος, κaπwς aδύνaμος, κaπwς "πaρaγκwνισμένος" aπ' τη Ζwή- aπλa νιwθw ότι είνaι μιa περaσμένη κaι ολοκληρwμένη γιa με κaτaστaση... aλλwστε δεν είχa κaν γεννηθεί ότaν πρwτοτρaγούδησaν τa τότε Μwρa -επί Πaυλίδη σε κιθaρa κaι Σaλβaδόρ σε μπaσο(!) κaι φwνή- το πaρaκaτw τρaγούδι. Οι λεγόμενοι τεμπέληδες της εύφορης κοιλaδaς... Σε κaποιa φaση θa σaς εκμυστηρευτw όλa όσa έχw διaβaσει κaι aκούσει γιa τούτους τους τύπους κaι τη μουσική τους. Προς το πaρόν το aκόλουθο είνaι ένa 9λεπτο, ΚΣύλινο, aνέκδοτο, πaλιό, demo τρaγούδι τους (όπwς κaι aλλa πιο γνwστa βλέπε aνδρενaλίνη κaι Μόνος στη Σaλονίκη aka Μόνος μου ξaνa ή Ξεσσaλονίκη) ένa aπ' τa κaλύτερa τους σύμφwνa με τους φaνaτικούς που το έχουν aκούσει...

Μωρά στη Φωτιά - Κοίτα με τα μάτια της Καρδιάς (demo)

Υ.Γ Κι έλεγa τι μου θυμίΖει ο τίτλος... Δίπλa, ενθύμιο της aποφοίτησής μου aπ' το Λύκειο με γaρίφaλο που πέθaνε-κaτι ξέρει aυτό!λεει:

"Άκου το τραγούδι που παίζει η καρδιά σου, Αφέσου στους παλμούς της και σιγοτραγούδησέ το."

Μανιτού

Ένιωσα πολύ περίεργα όταν το πρωτοάκουσα... εννοώ περίεργα οικεία. Πολλές φορές νιώθω ότι θα 'θελα να είμαι φύλακας άγγελος κάποιου.
Να τον παρακολουθώ σε κάθε φάση της ζωής του.
Να 'χω να του δίνω αστείρευτη ενέργεια.
Να 'μαι εκεί όταν με χρειάζεται γιατί υποφέρει.
Να 'μαι εκεί όταν με χρειάζεται γιατί χαίρεται.
Να 'μαι εκεί όταν με χρειάζεται για να νιώθει ασφάλεια.
Δεν τα καταφέρνω όσο καλά θα ήθελα. Ξέρεις, σε κάποια φάση νιώθω άδειος δεν έχω τίποτε άλλο να δώσω ή να δείξω. Υπάρχουν κάποια άτομα που είναι μαύρες τρύπες και ρουφάνε μέχρι την τελευταία σταγόνα της ενέργειάς μου. Πολλές φορές νιώθω ότι είμαι διάφανος. Δεν έχω τίποτα να κρύψω... Κάποιοι τον λένε ¨Φύλακα Άγγελο¨, άλλοι ¨Αδερφή Ψυχή¨, οι ινδιάνοι πάλι τον λένε ¨Μανιτού¨.

Active Member - Φύλακας Άγγελος[LIVE ΡΟΔΟΝ 2000]

Υ.Γ. Αν δεν είναι αυτά τα ατομάκια ροκ, τότε δεν είναι κανείς

Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΣΚΥΛΟΣ ΑΠ' ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ

Αφιερωμένο στα μπουμπουκάκια που αναγκάζονται να προσμένουν...

---

Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΣΚΥΛΟΣ ΑΠ' ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ
Μουσική: Διάφανα Κρίνα - Στίχοι: Παντελής Ροδοστόγλου

Πάνω μου γέρνει ένας σακάτης ουρανός
ριγούν τ' αστέρια, πέφτουν στο αδιάβροχό μου
είναι συνήθεια που έχω από μικρός
ν' αγαπάω ό,τι με σπρώχνει στο χαμό μου

Υφαίνω σάβανα με ήλιους παιδικούς
αναρωτιέμαι αν θα βρω κάποιο σου χνάρι
μαθαίνω νέα σου από δαίμονες τρελούς,
απ' αστροναύτες που σε είδαν στο φεγγάρι

Κάνω παρέα με λεπρούς που θέλουν χάδια
μ' άγια ρεμάλια και μυαλά σακατεμένα
κατατρεγμένους που αγκαλιάζουνε σκοτάδια
μήπως ακούσω και μου πουν κάτι για σένα

Και έτσι βυθίζομαι στην άβυσσο μ' απόγνωση
αφού μακριά σου έτσι κι αλλιώς είμαι χαμένος
η αγάπη είναι ένας σκύλος απ' την κόλαση
και εγώ έχω φτάσει εκεί και την προσμένω.

---

...και να θυμόμαστε πως ο χρόνος αναμονής τείνει στο άπειρο...

Η φράση "Η αγάπη είναι ένας σκύλος απ' την κόλαση"
είναι τίτλος ποιητικής συλλογής του Charles Bukowski

Η Ωδή "τους"

Παρ' όλο που τον τελευταίο καιρό νιώθω εξαιρετικά και είμαι πολύ ήρεμος, έχω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας το επόμενο κείμενο. Προειδοποιώ ότι μπορεί να σας κάνει να χάσετε την καλή σας διάθεση.
Αυτό είναι ένα κείμενο που είχα βρει πολύ παλιά στο internet και το είχε γράψει και δημοσιεύσει ένας τύπος που, όπως θα καταλάβετε, έχασε έναν καλό του φίλο στο δυστύχημα της εκδρομής λυκείου στα Τέμπη. Πλέον δεν καταφέρνω να βρω την πηγή απ' όπου το 'χα αντλήσει.
Καταλληλότερο soundtrack μάλλον δεν υπάρχει απ' αυτό....

Η Ωδή "τους"

Αντιλλαλούν οι Φυλακές

Νιώθω πολύ περίεργα, κάθε φορά που το ακούω...

---

Θάνος Ανεστόπουλος Live&Unplugged, ανεπίσημη ηχογράφηση στον Αερα, 26.05.2006,
Μπιθηκώτσης - Αντιλλαλούν οι φυλακές

Αντιλαλούνε, αντιλαλούν, αντιλαλούνε οι φυλακές
Τ’ Ανάπλι και, και Γεντί Κουλές

Αντιλαλούνε, αντιλαλούν, αντιλαλούνε τα σήμαντρα
Συγγρού και Παραπήγματα

Αν είσαι μάνα, αν είσαι μάνα, αχ κι αν είσαι μάνα και πονείς
Έλα μια μέρα, μια μέρα να με δεις

Έλα πριν με, έλα πριν με, αχ έλα πριν με δικάσουνε
Κλάψε να μα, να μ’ απαλλάξουνε

---

You 're my sweetest!!!

Καταπληκτικό Τραγούδι...
Απίστευτη γλυκόπικρη γεύση.
Archive-Goodbye [You All Look The Same To Me(2002 )]

Εξίσου γαμάτη και η unplugged εκτέλεση απ' το Archive-Unplugged (2004)

Sigur Ros

Οι αγαπητοί SigurRos, που προφέρεται Σιουρ Ρος. Οι τύποι είναι Ισλανδοί και έχουν ψηφιστεί στην χώρα τους ως το καλύτερο μουσικό σχήμα του περασμένου αιώνα (αν και δεν καταφέρνω να το επιβεβαιώσω αυτή τη στιγμή). Το όνομά τους το πήρανε απ' την αδερφή ενός απ' το group η οποία είχε γενέθλια τη μέρα που σχηματίστηκαν και κατά μία μετάφραση σημαίνει "Το τριαντάφυλλο της νίκης (aka victory rose)".
Μου έκανε πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση η κριτική για το "svefn-g-englar" (single του Ágætis Byrjun), "... so quiet, so shakily fragile, it feels criminal to breathe at the same time as jón þór birgisson sings." (ο οποίος τραγουδιστής τους είναι τυφλός απ' το ένα μάτι, από τότε που γεννήθηκε).
Το άλμπουμ που προσωπικά ξεχωρίζω είναι το "()", δίσκος που κυκλοφόρησε το 2002. Είναι απλά υπέροχος. Τα φωνητικά απλά δεν υπάρχουν. Δηλαδή υπάρχουν και είναι μαγευτικά, αλλά δε σημαίνουν τίποτα... Η καλύτερα, τώρα που το ξανασκέφτομαι, σημαίνουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
Σ' ευχαριστώ πολύ Ναταλία μου (my favorite manitenja), που μου χάρισες το (), το οποίο ήταν βάση για αυτή τη γνωριμία και την μοναδική αυτή σχέση με τους Sigur Ros.